2006: het eerste lustrum

Het eerste lustrum voor Hazenberg Archeologie: wintersport in Winterberg met de collegae en  de Leidsche Lunch voor archeologen markeerden deze viering. Beide evenementen waren zeer geslaagd (en ik schrijf dit onderweg naar de Winterberg, waar we met 22 collegae het tweede lustrum vieren!). Het bedrijf verdient het en verdiende het toen ook al. Het was gelukt om een gezellig en serieus bedrijf te zijn. En het werd nog gezelliger. Want vanwege het eerste lustrum wilde ik  ook een leuk muziekfeestje. Ooit hadden we al Woodstock gehad, het festival bij de opgravingen in Houten rond het jaar 2000. Nu weer een leuk feest onder de naam ArcheoRock. In de Pelibar, een studentenkelder onder een studentenflat in Leiden. Van 16 tot 19 uur was gepland. Dat werd wel wat later en het werd heel druk. En wie speelden er ook al weer? Ik kan me nog herinneren dat een oude IPL-band was opgetuigd: de Wil Roebroeks Bluesband, zonder Wil wel te verstaan. En het was denk ik het laatste optreden van FC Opgejaagd aangevuld met Evert van Ginkel. Ook was er nog een vrolijke hardrockband, de naam schiet me nu even niet te binnen.

Winterberg 2006

Ik was al tijden lang enthousiast lid van de VOIA en sinds het vorig jaar ook haar vertegenwoordiger in de CCvD, Centraal College van Deskundigen. Dat lijkt heel chique maar is vooral nodig om in een nieuwe markt  met de samenwerkende partijen werkafspraken te laten maken. De partijen zijn archeologische bedrijven, overheden en klanten. In een  advieserende rol universiteiten, NVvA en het Rijk. Een  prachtig polderformule en in principe heel nuttig. Alleen erg slecht georganiseerd en daarbij ergerde ik me vaak aan de laffe houding van velen om de eisen aan archeologen erg hoog te stellen. Altijd maar bang voor de kwaliteit. En bang voor nieuwkomers. En hoewel het onderwerp kwaliteitsborging mij nu niet op het lijf geschreven is, vond ik het leuk om als vertegenwoordiger van de bedrijven afspraken te maken met de andere partijen. In 2009 heb ik uiteindelijk afscheid genomen. Veel leden van de CCvD zullen stil hebben gejuicht vanwege mijn felle, ondiplomatieke houding. Met deze jaren CCvD had ik genoeg gekregen van bestuurlijke zaken en tegelijkertijd mijn lidmaatschap van de VOiA verwaarloosd. Tot mijn spijt. Dat moet ik toch maar weer eens oppakken.

In 2006 ontwikkelde het project  van de Archeologisch Monumentenkaart Zuid-Holland zich tot een hoogtepunt met veel medewerkers die gegevens invoerden. Ik herinner me drukte met Huib Jan van Oort, sinds 2005 in dienst, Liselotte Takken en Corné van Woerdekom (hij kwam enkele maanden geregeld langs). En liet Guus Besuijen zich niet voor het eerst zien? En nóg een student. Die wilde ook wel komen werken. Dat leek best te kunnen als hij eerst zijn studie maar afmaakte. “Over een paar weken  ben ik klaar” was het verhaal. Weken werden maanden. Ik heb hem nooit meer terug gezien. Vervelend voor hem maar ik wil vast blijven houden aan het principe dat archeologen eerst moeten afstuderen voordat aan het werk gaan.

Liselotte, specialist archeozoölogie en vroege prehistorie/paleontologie, bleek erg handig met Acces. Die maakte alle databases die je maar wenste. Zo bracht ze de grote database voor Zuid-Holland tot stand, echt indrukwekkend. En ze maakte de bibliotheekdatabase, zowel ontwerp als ook  een groot deel van de invoer. Want een van de grote pronkstukken van Hazenberg Archeologie is de prachtige bibliotheek, duizenden titels, allemaal ingevoerd. In die jaren kocht ik veel boeken, veelal aangeboden door René Halos. Daaronder was de halve collectie van Simon Wynia, die deze aan het afstoten was. Bijzonder was aanschaf van de Brunsting (grafveld Hees) van Brunsting zelf. Enkele jaren later, na het overlijden van Trimpe Burger, namen wij ook diens archeologische collectie over, waaronder veel boeken die hij weer van Van Giffen had gekocht. Truus en Jan Trimpe Burger konden zich dat nog goed herinneren omdat dat destijds een rib uit hun lijf was. Heden ten dage beschermen wij de boeken in een brandvrije kast en maakt Ester van der Linden er nog grif gebruik van.

De jaarlijkse 3-oktober stadswandeling

En dan liep in 2006 ook Karen Jeneson rond, die hielp met allerlei klussen, vooral in Woerden. Ze was betrokken bij de totstandkoming van de Castellumgarage.  Als je in Woerden de Romeinen Strip bekijkt kan je haar tekenwerk nog bewonderen.  Zij  was ook nog de oorzaak van een vervelende ruzie die ik had met Archeowerk. Een van de weinige kwesties die ik heb ervaren gedurende de afgelopen tien jaar. En  uiteindelijk kwam ook dat weer goed. Gelukkig maar.

Zo terugkijkend was 2006 een stormachtig jaar. Wat een hoop nieuwe gezichten. Dat dat goed is gegaan, dat kan ik me niet voorstellen. Maar mij staan toch weinig grote ruzies bij. En vooral veel lol en spanning. Dat is leuk en waardevol maar behoeft ook verzorging. Hoe zal dat lopen, richting het volgende lustrum?